23 juni, een bijzondere dag in ons leven, leek me de geschikte dag om met een nieuwe reeks van verhalen te beginnen.
Een reeks die jullie zal vertellen welke invloeden, gebeurtenissen, beslissingen me hebben gevormd tot de vrouw, onderwijzeres, onderneemster, moeder, vriendin die ik nu ben.
Vandaag begin ik graag met een bijzondere man, mijn vader. Hij zou vandaag 78 jaar zijn geworden.
Hij volgt me al een tijdje niet meer van heel dichtbij op, maar vanuit zijn rustplekje waar er geen kommer en kwel meer is. Zijn invloed is daardoor niet minder geworden.
Al op jonge leeftijd bracht mijn vader zijn principes op me over.
Toen ik in de kleuterklas zat zei een kleuterjuf aan mijn ouders dat ik onverstaanbaar sprak en dat ik op deze manier niet naar het eerste leerjaar kon. Mijn ouders gingen met me aan de slag en spraken nog enkel AN met me waardoor mijn taal er zeker op vooruit ging. Ik kon me hierdoor in het eerste leerjaar goed verstaanbaar maken. Ik hoorde op jonge leeftijd thuis geen dialect meer spreken. Later zijn mijn ouders hier minder streng in geworden. Het enige nadeel was dat ik op tienerleeftijd hun dialect wel begreep maar niet kon spreken.
Mijn vader vond het, mede door mijn eigen taaltje, zeer belangrijk om het nieuws te volgen, de zaken bij naam te kunnen noemen en een brede algemene kennis op te bouwen. Het zou me helpen om in (werk)situaties een interessante, relevante inbreng te hebben in gesprekken. Zo gezegd, zo gedaan. We keken samen naar het journaal, gingen op uitstap en bekeken documentaires.
Later zouden mijn vader en ik door het lezen van bepaalde artikels geanimeerde discussies hebben met elk ons standpunt. Heerlijk! Voor ons dan toch, mijn moeder vond het maar niks, die luider sprekende gezinsleden aan de keukentafel. Toch heb ik er erg veel aan gehad. Actief leren luisteren, je mening leren verwoorden op een respectvolle manier,… Dingen die me de dag van vandaag erg helpen bij het werken met volwassenen en kinderen.
Het is zelfs zo dat mensen waarmee ik werk, vinden dat ik communicatief erg vaardig ben. Niet slecht he, voor een meisje dat haar eigen onbegrijpelijke taaltje had in de kleuterklas.